Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Vorige week vroeg ik me af waarom er zoveel commotie was omtrent de nieuwe film van Lars Von Trier. De film Antichrist zou te schokkend zijn voor zestienjarigen, daarom werd er gepleit voor het label 18+. Deze avond nam ik samen met drie medestudenten de proef op de som. Ik vroeg me vooral af of al die commotie niet wat overdreven was, een film is toch maar een film.

De film is opgebouwd uit zes delen: een proloog, vier hoofdstukken en een epiloog. Na een kleine dertig seconden word je al meteen met je neus op de feiten gedrukt. Een expliciete seksscène wordt op een magistrale manier in beeld en klank gebracht. Het volgende shot is een beeld van een peuter die uit zijn kamertje ontsnapt en geïntrigeerd naar de sneeuw kijkt. De beelden pakken me direct, mooi, denk ik bij mezelf. Maar niet veel later zie je de peuter uit het raam naar beneden tuimelen. De toon is gezet en de proloog voorbij.

De proloog blijkt meteen het begin van het einde te zijn van de (enigste) twee personages. De vrouw kan niet omgaan met het verdriet, maar de man houdt zich sterk en probeert op een rationele manier de vrouw van haar verdriet te helpen. Wanneer het verdriet van de vrouw verandert in een psychotische angst neemt de film een nieuwe wending. Man en vrouw trekken het bos van Eden in, want daar ligt de sleutel tot de toekomst…
Eenmaal in het bos aangekomen draait alles rond het overwinnen van angst. De film toont dat iedereen bang is, maar  toont vooral dat de natuur wreed is. Dit element speelt een belangrijke rol in de rest van de film.

Von Trier spaart zijn publiek niet, hij toont hoe angst levens kapot maakt. Alles kan en alles mag, en alles wordt getoond. Sommige beelden zijn afgrijselijk, maar intrigerend. Hoe meer de film naar zijn einde loopt, hoe harder de beelden.  Wanneer de film afgelopen is blijft heel de zaal verbijsterd zitten. Iedereen speelt met dezelfde vraag: “Hoe heb ik deze absolute horror kunnen blijven bekijken?”
Een ding staat vast deze film is niet geschikt voor zestienjaringen, meer zelfs Antichrist is voor niemand geschikt.

Nadat je Antichrist gezien hebt, zal je nooit meer op dezelfde manier door een bos kunnen wandelen, noch een schaar vastnemen. Toch is het een film dat je moet gezien hebben.

Gisteren was een dag waar velen naar uitkeken. Er was het wereldkampioenschap wielrennen op de weg, maar ook het nationaal ponytornooi te Ardooie. Na een lang seizoen foto’s nemen van de ruiterwedstrijden stond ik vandaag voor het eerst op een ponytornooi.

Toen ik vanmorgen aankwam zagen vele gezichten bij de jeugd van Anzegem gespannen. Het was dan ook dé grote dag vandaag. De ponyclub van LRV Anzegem draait al enkele jaren mee met de nationale top als het op achtallen beginnelingen aankomt. Vorig jaar werden ze nog nationaal kampioen. Maar eerst was het de beurt aan het ‘groot’ achttal dat aantreedde in de klasse licht. Grote fouten werden er niet gemaakt en iedereen was tevreden na afloop.

achttal licht

Een uurtje later was het de beurt aan het ‘klein’ achttal dat aantrad in beginnelingen. Opnieuw reden de acht ruiters een mooie proef, en na afloop opnieuw heel wat tevreden gezichten. Nu was het vol spanning afwachten wat de jury besliste. Eerst kwam de uitslag van beginnelingen en Anzegem stond tweede. “Yes, de medaille is opnieuw binnen klonk het”. Niet veel later werd de uitslag van licht bekendgemaakt. 10de stond Anzegem, met veel gejuich werd deze uitslag niet onthaald, maar toch kwamen er al meteen enkele positieve reacties. Er was nog vooruitgang mogelijk en de ene jury had hen op de 4de plaats gezet.

achttal beginnelingen

Na de uiterst zwakke wedstrijd tegen KVK startte Zulte-Waregem vinnig aan de wedstrijd. Makiese brak na zeven minuten uit en de Moeskroense keeper haalde Makiese foutief neer. Makiese nam zelf de strafschop en Essevee kwam 1-0 voor. Na de goal verslapte de aandacht eventjes en nog geen minuut later wandelde Moeskroen door de verdediging, Bossut klemde de bal niet en 1-1 was het resultaat.Na de 1-1 sloeg de twijfel toe bij Essevee, de passes kwamen niet aan. Moeskroen zette alles op verdedigen maar kwam er een paar keer gevaarlijk uit.

Na de rust zagen we een veel sterker Zulte-Waregem. Het combineren lukte en Essevee drukte Moeskroen op eigen helft, toch was het oppassen geblazen, want Moeskroen bleef altijd op de loer liggen. Trainer Dury greep in en zette Thomas Matton, die na een lange blessure opnieuw fit was, op het veld. Matton zorgde voor rust en concentratie in het spel. Het publiek wilde goals zien en vroeg om Chevalier, maar Dury zette Sadik op het veld en zijn tacktische ingreep loonde. Matton zette voor en Sadik kopte hard binnen 2-1 en nog vijf minuten te spelen.
De spelers vierden uitgebreid, maar kwamen nog tweemaal goed weg. In de laatste minuten glipte Makiese nogmaals weg en de 3-1 was een feit. Essevee won voor de tweede keer dit seizoen en staat opnieuw in de middenmoot. Club Brugge en KAA Gent staan deze week op het programma, hopelijk trekt Zulte-Waregem de lijn van de tweede helft tegen Moeskroen gewoon door.

Je bent jong en onbezonnen, plots zie je je broer met een pony rijden. Je denkt bij jezelf dat wil en kan ik ook, en zo startte mijn ruitercarrière. Ik was een jaar of vijf en klom op de pony van mijn broer in mijn zorrokostuum. Ik was onbezonnen en kende geen schrik. Enkele jaren later sloot ik me aan bij LRV Anzegem. Ik beleefde er mooie jaren eerst mijn kleine pony Pauline en daarna met een grote pony Platina.

Maar ik was jong en onbezonnen en plots verscheen een ros met wielen in mijn gezichtsveld. Ik besloot op mijn veertiende het paardrijden vaarwel te zeggen en koos resoluut voor de fiets. Ik heb die beslissing geen moment betreurd, maar vroeg of laat wist ik dat koersen niet te combineren viel met studeren. Dus eind 2008 stopte ik met koersen. Mijn weekends kwamen opnieuw vrij en ik trok opnieuw mee naar de wedstrijden waar mijn broer reed.

Vandaag heb ik voor het eerst in vijf jaar opnieuw met een paard gereden. Het was een hele ervaring. Ik besef nu pas dat paardrijden niet zomaar op een paard kruipen is, er komt veel meer bij kijken. Eerst en vooral evenwicht, het lijkt simpel, en dat is het eigenlijk ook, maar die eerste keer is het toch opnieuw zoeken. Het lukte na een tijdje, een galopje ging ook goed. Dan maar een klein kruisje met een drafbalk ervoor.

Alles ging goed, misschien wel te goed. Ik kwam overmoedig en vroeg om de drafbalk weg te nemen. Ik ging het in galop proberen. Het paard bleef rustig, maar ik wist niet wat ik deed. Het paard sprong mooi, maar voor mij iet of wat onverwacht. Mijn evenwicht raakte ik eventjes zoek en plots zat ik niet meer in het zadel maar ergens in de nek van het paard. Gelukkig bleef het paard kalm en kon ik snel mijn plaats herinnemen in het zadel. Na dit avontuurtje vond ik het wel welletjes. Ik wist opnieuw wat paardrijden is.
In het begin is het een klein beetje doodgaan.

Zaterdag was het opnieuw zover, de tweede thuiswedstrijd van Essevee, dit keer tegen Anderlecht. Een volgelopen Regenboogstadion zag een zwakke match met veel slechte combinaties. Reuzendoder, Zulte-Waregem, kwam nooit goed in zijn spel en RSC Anderlecht was de hele wedstrijd baas.
Toch startte de wedstrijd evenwichtig, Anderlecht wilde koste wat het kost winnen en begon scherp aan de wedstrijd. Zulte-Waregem speculeerde op de counter en kwam er een paar keer gevaarlijk uit. Met een gelukje kwam Anderlecht vlak voor rust 0-1 voor, een afgeweken trap belandde in de voeten van Boussoufa en Bossut was kansloos.

Essevee startte vol goede moed aan de tweede helft, maar de afwerking liet te wensen over. Nu was het Anderlecht die op de counter speelde, gelukkig hield doelman Bossut Zulte-Waregem recht. Een kwartier voor affluiten counterde Anderlecht op een hoekschop en de zestienjarige Lukaku tikte een voorzet van Boussoufa, die buitenspel liep, binnen: 0-2. Chevalier kwam in de slotseconden nog dicht bij een eerredder, maar Proto hield zijn netten schoon. Anderlecht won met 0-2 na een zwakke wedstrijd.

Waregem vormde geen collectief en kon zijn reputatie van ‘reuzendoder’ geen eer aandoen. Niettemin speelden Bossut, Chevalier en Meert (die tegenover Wasilewski stond) een sterke wedstrijd. Bij Anderlecht deed Lukaku het goed en opmerkelijk Wasileswski deelde geen enkele elleboogstoot uit.

Voetbal, is  het nu een spel, of is het veel meer dan dat? Ik heb besloten het uit te zoeken en met een abonnement van Zulte Waregem op zak trek ik naar elke thuiswedstrijd en post ik mijn bevindingen. Een voetbalkenner ben ik niet. Ik weet dat elke ploeg elf spelers op het veld staan heeft en ik weet ongeveer wat buitenspel is. Zover mijn voetbalkennis. Toch zal ik na elke thuismatch mijn bevindingen van de gespeelde match hier neerpennen. Ze zullen waarschijnlijk af en toe eens bij het haar gegrepen zijn, maar het is mijn kijk op de gespeelde match.

Zaterdag was het dan zover, de eerste thuiswedstrijd van Essevee. Het werd helemaal geen opwarmertje. De bekerwinnaar KRC Genk kwam op bezoek. Essevee nam de wedstrijd meteen in handen met een goed georganiseerd spel. De bal tikte mooi rond, Genk liep achter de feiten aan. Toch zorgde een afgeweken vrije schop voor een onverdiende 0-1 voorsprong voor Genk. Essevee was helemaal niet van zijn stuk gebracht en bleef de bal mooi rondspelen op zoek naar een gaatje, en dat gaatje kwam vrij snel. Na een hoekschop werd het 1-1 door een kopbalgoal van D’Haene.

De 1-1 zorgde meteen voor heel wat controverse, de hoekschop waaruit het doelpunt voortvloeide was onterecht volgens vele analisten. De bal ging namelijk in een voorgaande actie over de achterlijn en een doeltrap ging een logische beslissing zijn van de scheidsrechter. De scheidsrechter ging dus in de fout zou je kunnen stellen, maar volgens mijn waarnemingen ging de arbitrage al eerder in de fout, volgens mij hinderde de grensrechter Chevalier, zodat de bal net buiten ging, had de grensrechter niet in de weg gestaan, ging Chevalier die bal makkelijk binnen gehouden hebben, dus was de hoekschop de enige juiste beslissing.

Na een terechte rode kaart voor Carlos bleef Waregem druk zetten. De 2-1 viel dan ook kort na de rust, via een mooie knal van Chevalier. Na de 2-1 liet liet Essevee de teugels wat losser. KRC Genk putte moed  Na een overtreding op Minne liet Breda doorspelen en in de fase die volgde onterecht een fout tegen Bossuyt. Zo werd het 2-2 via de stip. Essevee was even van slag en Koita kopte op de lat. Zulte-Waregem  hernam zich maar N’For trapte op de paal. De wedstrijd bleef spannend, Vossen scoorde bijna de 2-3 maar besloot op Bossut. Gelukkig, want opnieuw ging de grensrechter in de fout, Vossen stond duidelijk buitenspel. Dat was zowat het laatste wapenfeit uit de wedstrijd.

Wat ik onthoud uit de eerste thuiswedstrijd van Essevee is het volgende: niet alleen spelers willen zich in de kijker zetten, de scheidsrechter eist ook zijn deel van de taart.

Men zegt dat studeren door alle buizen heen kruipen is. Dat heb ik dit jaar iets te letterlijk genomen, maar sinds donderdag ben ik verlost van mijn buis die ik al sinds begin april met me meesleepte. Het buisje tussen mijn nier en mijn blaas werd donderdag verwijderd. Hopelijk werkt alles nu naar behoren en ben ik definitief verlost van alle buizen. Eindelijk echte vakantie?

Ik ben anderhalve week uit het ziekenhuis. Het herstel verloopt goed, maar toch ken ik nog af en toe een slechte dag. Ik voelde me vanaf dag één opnieuw sterk, toch kwam ik meermaals het kleine mannetje met de zware hamer tegen. Elke dag gaat het een beetje beter en sinds gisteren zjin de draadjes eruit, nu moet alles op zichzelf genezen. Morgen op controle en dan zien we wel weer.

Vorige week kwam het besef dat het vakantie was. Een kleine drie maand doen wat ik wil, zalig! Er invliegen zat er niet meteen in, rusten was de boodschap. Niettemin heb ik me al goed geamuseerd.

De voorbije dagen waren niet de prettigste dagen die ik kende. Donderdag werd ik geopereerd aan mijn nier. Eindelijk ging er voor een definitieve oplossing gezorgd worden. Vol goede moed vertrok ik om 7u naar het ziekenhuis. Om 10u30 werd ik uit mijn kamer gehaald en ging men mij opereren. Bijna zes uur later kreeg mijn moeder te horen dat alles goed verlopen was, ik lag uit voorzorg nog een nachtje op intensieve zorgen, maar daarna mocht ik naar mijn kamer. Michael Jackson en Yasmine hadden het lootje dan wel gelegd, ik deed moedig verder.
Ander goed nieuws kreeg ik te horen van mijn medestudenten journalistiek. Ik was over de hele lijn geslaagd.

De eerste dag na de operatie was de zwaarste, ik kon niet zelf uit mijn bed en voelde me nog steeds erg slap. Toch ging het elke dag beter. De dag erna liep ik al rond en nog een dagje later was ik mijn infuus kwijt.
Vandaag gaat het nog beter, ik lig in feite te wachten tot de dokter langskomt en zegt dat ik naar huis mag. Het waren lange dagen en ik zal blij zijn als ik thuis ben. Ik wil natuurlijk iedereen bedanken die tijd maakte om me te bezoeken.

Nu maar hopen dat ik geen last meer heb en niet snel terug moet komen.

… groom spelen. Ik heb al vakantie, maar de universiteitstudenten zijn nog volop aan het zwoegen. Deze middag kreeg ik het bericht dat iemands zadel afgewassen moest worden, zodat hij na de examens meteen kan beginnen trainen voor het ruiterseizoen. Zonder nadenken deed ik wat van me verwacht werd onder het motto: “alles voor de overwinning(en)”.