Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Vandaag was het opnieuw verzamelen geblazen voor alle renners van KSV Deerlijk-Gaverzicht want de verschillende ploegen werden aan de pers voorgesteld. Voorzitter Walter Coucke mocht aan meer dan 170 renners de nieuwe kledij overhandigen. Nadat iedereen zijn nieuwe kledij had werden de ploegfoto’s genomen. Het is dit seizoen opnieuw uitkijken naar de juniores, want zij wonnen vorig jaar de Beker van België. Daarnaast proberen de beloften de kloof met de topploegen opnieuw wat kleiner te maken.

Opmerkelijke gast op de voorstelling was premier Yves Leterme. Leterme, die een grote wielerfan is, kwam eventjes goeiendag zeggen voor hij naar de nieuwjaarreceptie van CD&V ging. Hij loofde de creativitetit en inzet van de club. Hij zei dat KSV Deerlijk-Gaverzicht een voorbeeld was voor andere ploegen. Een grote ploeg met een familiale sfeer, die alle ruimte geeft om op een gezonde, gestructureerde manier aan sport te doen.

De examens staan voor de deur, dus de blok is volop aan de gang. Ik ben nog bezig aan enkele opdrachten en studeren doe ik ook natuurlijk. Omdat ik niet veel tijd heb om iets zinnigs te posten dan maar gewoon mijn audiostukjes die ik indiende.

Binnenlandse verslaggeving: maak een nieuwsreportage voor een publiek van Radio 1. (met dank aan Alexander Haezebrouck voor de studiostem)

Radioreportage boegeroep in het veldrijden

Sportjournalistiek: Bert De Waele

Bert De Waele deel 1

Bert De Waele deel 2

Deze morgen op sporza.be stond het volgende te lezen: “Waarom moet die berg stront nou?” Het is een uitspraak van onze bondscoach Dick Advocaat. Hij snapt niet waarom de Belgische pers zoveel commotie maakt rond zijn nieuwe bijverdienste bij AZ. Ik snap de pers wel.

Advocaat benadrukte dat zijn nieuwe job als trainer van AZ een opportuniteit is, die zijn huidige job als bondscoach niet in gedrang brengt. Daarom heeft hij ook besloten ze te combineren. Hij probeert zich voor te doen als barmhartige Samaritaan, maar daar stel ik me toch enkele vragen bij, niet dat ik zo’n voetbalkenner ben.

Vooreerst zijn er maar weinig bondscoaches die hun baan combineren. Er zijn maar 4 andere landen die het ook doen: Andorra, Armenië, Estland en Litouwen. Grote voetballanden kun je ze niet noemen, wordt België als voetballand nu nog kleiner?

Volgens mij geeft Advocaat al meteen het verkeerde voorbeeld wanneer hij trainer van AZ  ziet als een bijbaantje. (of omgekeerd natuurlijk: bondscoach zijn, ziet als een bijbaantje) Hij eist terecht dat zijn spelers stipt zijn en zich volledig inzetten voor de ploeg. Is het dan wel verstandig om als coach een tweede baan te nemen?
Volgens hemzelf niet want “Wanneer ik op zaterdag match heb van AZ kan ik zondag scouten”. Akkoord, zondag kan je dan waarschijnlijk scouten, maar worden de meeste Belgische competitiematchen niet gespeeld op zaterdag?

Ook zijn bijbaantje op zich kan voor problemen zorgen. Bij AZ spelen vier Rode Duivels, en uit het verleden weten we dat de sfeer bij de Belgische ploeg niet altijd even goed is. Hoe lang gaat het duren vooraleer een speler zich vragen stelt bij de beslissingen van Advocaat?

Afgelopen weken deed Advocaat het goed volgens mij. Hij maakte doordachte keuzes en eiste discipline van zijn spelers, jammer dat hij nu zichzelf niet dezelfde disicpline kan opleggen en op twee paarden wet.

Vorige week ging ik al eens proeven van de populairste wintersport in Vlaanderen, toen ik naar de LRC-cross van Bart ging. Gisteren betrad ik dan de grote cyclocross wereld. Ik trok naar Asper-Gavere om de profs aan het werk te zien. Het was een leuke wereld die ik binnenstapte.

Wanneer je eenmaal je toegangsticket hebt, betreed je de wondere wereld van het veldrijden. In die wereld draait het om topsport, spektakel en plezier. De ingrediënten zijn: renners, een uitgelaten publiek en een mooie omloop. Gisteren in Gavere waren alle drie de ingrediënten in overvloed aanwezig. Op het  militair domein in Gavere beloofde het opnieuw een mooie strijd te worden.

Maar je moet niet alleen naar het veldrijden gaan kijken om een renners te zien, gewoon eens tussen de uitgelaten massa staan, of de stress in de materiaalpost aanschouwen, is al de moeite waard. Maar het zijn vooral de renners die het veldrijden zo speciaal maken. In geen enkele andere sport kan je zo dicht bij de sporters komen. Iedereen kan een handtekening vragen en elke renner is bereid om even te poseren voor een foto.

Het veldrijden is een oersport, met echte topatleten. Zij verkiezen een fan boven een Louis Vuitton-handtas, hebben geen kapsones en staan geen uren voor de spiegel zich op te tutten voor de wedstrijd begint, want zij zwoegen en ploegen door het slijk, grotendeels om het publiek te amuseren.

Koersen, ik heb het zeven jaar met veel plezier gedaan, maar een komt een tijd dat je moet kiezen, en soms sneuvelen leuke dingen dan.  Vandaag ben ik naar mijn neef Bart gaan kijken. Al vaak heb ik horen zeggen dat sporten in het bloed zit, in de genen. Bij de familie Van Nieuwenhuyse zijn het specifieke genen, namelijk wielergenen. Nadat eerst nonkel Paul acht jaar koerste, daarna mijn pa zes jaar en ik zeven jaar, is het nu de beurt aan Bart en Warre Van Nieuwenhuyse.

Bart heeft maar laat de wielermicrobe gevonden. De voorbije jaren reed hij wel af en toe met zijn koersfiets, maar het is pas sinds deze winter dat hij echte wedstrijden rijdt in bij de LRC. Zijn oudste zoon, Warre, heeft ook al meteen de wielermicrobe te pakken. Hij reed vandaag voor het eerst mee. Na zijn wedstrijd was hij erg tevreden, het was leuk en hij zou het zeker nog opnieuw doen.

Een uurtje later was het dan de beurt aan Bart. Hij moest starten op de tweede rij, maar na een snelle start draaide hij als vijfde het veld in. Hij moest twee plaatsen inleveren en reed na enkele ronden zevende. Ongeveer half wedstrijd kwam hij ten val en twee renners beenden hem bij. In de sprint kon hij geen weerwerk meer bieden en eindigde hij tiende.

Na de uiterst zwakke wedstrijd tegen KVK startte Zulte-Waregem vinnig aan de wedstrijd. Makiese brak na zeven minuten uit en de Moeskroense keeper haalde Makiese foutief neer. Makiese nam zelf de strafschop en Essevee kwam 1-0 voor. Na de goal verslapte de aandacht eventjes en nog geen minuut later wandelde Moeskroen door de verdediging, Bossut klemde de bal niet en 1-1 was het resultaat.Na de 1-1 sloeg de twijfel toe bij Essevee, de passes kwamen niet aan. Moeskroen zette alles op verdedigen maar kwam er een paar keer gevaarlijk uit.

Na de rust zagen we een veel sterker Zulte-Waregem. Het combineren lukte en Essevee drukte Moeskroen op eigen helft, toch was het oppassen geblazen, want Moeskroen bleef altijd op de loer liggen. Trainer Dury greep in en zette Thomas Matton, die na een lange blessure opnieuw fit was, op het veld. Matton zorgde voor rust en concentratie in het spel. Het publiek wilde goals zien en vroeg om Chevalier, maar Dury zette Sadik op het veld en zijn tacktische ingreep loonde. Matton zette voor en Sadik kopte hard binnen 2-1 en nog vijf minuten te spelen.
De spelers vierden uitgebreid, maar kwamen nog tweemaal goed weg. In de laatste minuten glipte Makiese nogmaals weg en de 3-1 was een feit. Essevee won voor de tweede keer dit seizoen en staat opnieuw in de middenmoot. Club Brugge en KAA Gent staan deze week op het programma, hopelijk trekt Zulte-Waregem de lijn van de tweede helft tegen Moeskroen gewoon door.

Zaterdag was het opnieuw zover, de tweede thuiswedstrijd van Essevee, dit keer tegen Anderlecht. Een volgelopen Regenboogstadion zag een zwakke match met veel slechte combinaties. Reuzendoder, Zulte-Waregem, kwam nooit goed in zijn spel en RSC Anderlecht was de hele wedstrijd baas.
Toch startte de wedstrijd evenwichtig, Anderlecht wilde koste wat het kost winnen en begon scherp aan de wedstrijd. Zulte-Waregem speculeerde op de counter en kwam er een paar keer gevaarlijk uit. Met een gelukje kwam Anderlecht vlak voor rust 0-1 voor, een afgeweken trap belandde in de voeten van Boussoufa en Bossut was kansloos.

Essevee startte vol goede moed aan de tweede helft, maar de afwerking liet te wensen over. Nu was het Anderlecht die op de counter speelde, gelukkig hield doelman Bossut Zulte-Waregem recht. Een kwartier voor affluiten counterde Anderlecht op een hoekschop en de zestienjarige Lukaku tikte een voorzet van Boussoufa, die buitenspel liep, binnen: 0-2. Chevalier kwam in de slotseconden nog dicht bij een eerredder, maar Proto hield zijn netten schoon. Anderlecht won met 0-2 na een zwakke wedstrijd.

Waregem vormde geen collectief en kon zijn reputatie van ‘reuzendoder’ geen eer aandoen. Niettemin speelden Bossut, Chevalier en Meert (die tegenover Wasilewski stond) een sterke wedstrijd. Bij Anderlecht deed Lukaku het goed en opmerkelijk Wasileswski deelde geen enkele elleboogstoot uit.

Voetbal, is  het nu een spel, of is het veel meer dan dat? Ik heb besloten het uit te zoeken en met een abonnement van Zulte Waregem op zak trek ik naar elke thuiswedstrijd en post ik mijn bevindingen. Een voetbalkenner ben ik niet. Ik weet dat elke ploeg elf spelers op het veld staan heeft en ik weet ongeveer wat buitenspel is. Zover mijn voetbalkennis. Toch zal ik na elke thuismatch mijn bevindingen van de gespeelde match hier neerpennen. Ze zullen waarschijnlijk af en toe eens bij het haar gegrepen zijn, maar het is mijn kijk op de gespeelde match.

Zaterdag was het dan zover, de eerste thuiswedstrijd van Essevee. Het werd helemaal geen opwarmertje. De bekerwinnaar KRC Genk kwam op bezoek. Essevee nam de wedstrijd meteen in handen met een goed georganiseerd spel. De bal tikte mooi rond, Genk liep achter de feiten aan. Toch zorgde een afgeweken vrije schop voor een onverdiende 0-1 voorsprong voor Genk. Essevee was helemaal niet van zijn stuk gebracht en bleef de bal mooi rondspelen op zoek naar een gaatje, en dat gaatje kwam vrij snel. Na een hoekschop werd het 1-1 door een kopbalgoal van D’Haene.

De 1-1 zorgde meteen voor heel wat controverse, de hoekschop waaruit het doelpunt voortvloeide was onterecht volgens vele analisten. De bal ging namelijk in een voorgaande actie over de achterlijn en een doeltrap ging een logische beslissing zijn van de scheidsrechter. De scheidsrechter ging dus in de fout zou je kunnen stellen, maar volgens mijn waarnemingen ging de arbitrage al eerder in de fout, volgens mij hinderde de grensrechter Chevalier, zodat de bal net buiten ging, had de grensrechter niet in de weg gestaan, ging Chevalier die bal makkelijk binnen gehouden hebben, dus was de hoekschop de enige juiste beslissing.

Na een terechte rode kaart voor Carlos bleef Waregem druk zetten. De 2-1 viel dan ook kort na de rust, via een mooie knal van Chevalier. Na de 2-1 liet liet Essevee de teugels wat losser. KRC Genk putte moed  Na een overtreding op Minne liet Breda doorspelen en in de fase die volgde onterecht een fout tegen Bossuyt. Zo werd het 2-2 via de stip. Essevee was even van slag en Koita kopte op de lat. Zulte-Waregem  hernam zich maar N’For trapte op de paal. De wedstrijd bleef spannend, Vossen scoorde bijna de 2-3 maar besloot op Bossut. Gelukkig, want opnieuw ging de grensrechter in de fout, Vossen stond duidelijk buitenspel. Dat was zowat het laatste wapenfeit uit de wedstrijd.

Wat ik onthoud uit de eerste thuiswedstrijd van Essevee is het volgende: niet alleen spelers willen zich in de kijker zetten, de scheidsrechter eist ook zijn deel van de taart.