Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Ik heb examens, dus geen tijd om te bloggen.

De examens staan voor de deur, dus de blok is volop aan de gang. Ik ben nog bezig aan enkele opdrachten en studeren doe ik ook natuurlijk. Omdat ik niet veel tijd heb om iets zinnigs te posten dan maar gewoon mijn audiostukjes die ik indiende.

Binnenlandse verslaggeving: maak een nieuwsreportage voor een publiek van Radio 1. (met dank aan Alexander Haezebrouck voor de studiostem)

Radioreportage boegeroep in het veldrijden

Sportjournalistiek: Bert De Waele

Bert De Waele deel 1

Bert De Waele deel 2

Alberto Contador weet nog steeds niet bij welke ploeg hij volgend jaar gaat rijden. Zijn huidig team Astana doet er alles aan om de tweevoudige tourwinnaar te houden, maar er liggen kapers op de kust. De Belgische formatie Quick Step heeft aangekondigd dat ze extra financiële inspanningen willen doen om Contador te overtuigen.

Volgens de Italiaanse sportkrant Gazetta Dello Sport wil de Belgische wielerploeg de renner een jaarloon  geven van vijf miljoen euro. De Spanjaard zou een contract van vier jaar kunnen tekenen. Er zou zelfs geld zijn om Contador te voorzien van enkele trouwe helpers.

Manager Patrick Lefevere ontkent echter die hoge bedragen. Hij geeft wel toe dat de ploeg extra inspanningen wil doen. Zo zou fietsensponsor Specialized en cosponsor Innergetic een extra inspanning willen doen. Lefevere benadrukt wel dat de sponsors enkel die extra inspanningen willen doen als Contador komt.

Het is nu eerst afwachten of Astana, Contadors huidige ploeg, een ProTour-licentie krijgt. In eerste instantie weigerde de UCI de licentie te verlengen. Op 20 november valt de definitieve beslissing. Als Astana de licentie krijgt, zal de Spanjaard waarschijnlijk blijven waar hij is, zoniet heeft Quick Step de beste kaarten.

Het nieuwe seizoen van De Slimste Mens ter Wereld begint in december. Jaar na jaar wint quiz aan bekendheid in Vlaanderen. Dit jaar is het concept lichtjes veranderd, negen grappenmakers vervangen eenmansjury Rik Torfs. De jury werd vorige week al  met gejuich onthaald. Het lijkt wel dat er alleen maar winnaars zijn in De Slimste Mens ter Wereld.

Vorig jaar had de quiz van Woestijnvis gemiddeld 1 400 000 kijkers, geen enkele andere quiz kan tippen aan het succes van De Slimste Mens ter Wereld. De populariteit brengt heel wat teweeg, zo kent iedereen prof Kerkelijk Recht Rik Torfs, die vroeger jurylid van de quiz was. Eind juli besliste hij te stoppen als jury van de quiz. Hij gaat op zoek naar een nieuwe uitdaging en wil de politiek in.

Niet alleen de jury van de Slimste Mens ter Wereld is geliefd bij het grote publiek, ook de bekende Vlamingen hebben enorm succes. De beroemdste is natuurlijk politicus Bart De Wever die zich met droge grappen en een sterk resultaat in de quiz erg gewaardeerd maakte. Maar ook komiek Wouter Deprez liet zich opmerken bij het grote publiek toen hij in 2005 het spelletje won.

Je moet niet goed kunnen quizzen om in de smaak te vallen bij het publiek. De nieuwe negenkoppige jury is daar een voorbeeld van. Acht van de negen juryleden hebben in de afgelopen seizoenen al eens meegedaan, maar dikwijls moesten ze al snel het toneel verlaten. Nu zijn ze het vaste panel van presentator Erik Van Looy en wat met Rik Torfs kan gebeuren, kan evengoed met hen.

De grootste winnaars van het spel zijn waarschijnlijk de televisiekijkers . Al acht reeksen na elkaar, negen weken lang houdt Erik Van Looy de kijkers gekluisterd aan de buis. Nu dat Rik Torfs geruild is voor negen grapjassen, kan dit de amusementswaarde van de quiz alleen maar verbeteren.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog iets nieuws verscheen, maar dat komt door de examens. Ik heb al twee van de acht examens achter de rug. Tussen het studeren door moest ik ook nog tijd vinden om om mijn opdracht van fotografie af te werken. Dinsdag moet ik vijfendertig foto’s indienen. Enkele voorbeelden:

Na ongeveer acht maanden journalistiek is mijn eerste ‘journalistieke werkje’ af. Voor het vak opname- en studiotechnieken kreeg ik de opdracht om een nieuwsfeit van actueel belang te maken. De themakeuze was vrij, maar het gekozen onderwerp moest op het moment van keuze een zeker nieuwsgehalte hebben.

Begin maart las ik toevallig in Het Nieuwsblad dat men de Pleinschool Groeningekant ontruimd had voor een gaslek. Het leek me een mooi onderwerp voor mijn opdracht.  Ik zelf had mijn eerste twee jaartjes in het middelbaar versleten. Na wat aandringen mocht ik de plaatsvervangend directrice interviewen. Alles verliep vlot, maar na een grondige controle van mijn opname hoorde ik dat er heel wat ploffen te horen waren. Dat kwam doordat ik mijn micro niet stil hield. Ik kreeg de raad de opname opnieuw te doen.

Gelukkig was de Pleinschool zo vriendelijk om me nog een tweede poging te gunnen. Het resultaat is hieronder te beluisteren. Eigenlijk is het een primeur, want pas maandag zal het ingediend worden.

01-gaslek-nabij-pleinschool-groeningekant

Het stukje werd mede mogelijk gemaakt door: Pleinschool Groeningekant, Jens Lemant (die met engelengeduld mijn studiowerk insprak), Ginette Feys en Wout Taghon.

Journalisten zijn echte sloddervossen, je komt op hun bureau en overal liggen papieren rond te slingeren. Dat zei de heer Van Severen gisteren in de les Audiotechnieken.

Deze morgen stond ik op en keek ik naar mijn bureau. Ik complimenteerde mezelf. Ik ben goed op weg om journalist te worden, en dat een week voor de examens…

Ik herinner me nog goed de eerste dag aan de hogeschool eind september. Toen hamerde de heer Van Severen erop dat we onze deadlines moesten na komen. “Te laat is te laat en dan moeten we het niet meer hebben. Knoop dat goed in jullie oortjes” zei hij. Nu anderhalf semester later denk ik terug aan zijn woorden, die toen vluchtig door mijn oortjes werden opgevangen.

Journalistiek is meer dan boekenkennis alleen. Howest draagt dan ook praktijkkennis hoog in het vaandel. In het eerste semester merkten we daar weinig van, maar nu voel ik toch wel de deadlines snel dichter komen. Door in de paasvakantie niets te kunnen doen voor school heb ik mijn planning moeten omgooien. Studeren doe ik tussendoor, eerst de opdrachten afkrijgen, want men hanteert nog steeds hetzelfde principe: “Te laat is te laat.”

De lente is in het land, de eerste zwaluw werd vorige week al gespot. De maartse buien laten ons met heimwee terug denken aan de winter. Maar we moeten vooruit, op naar de zon, op naar de warmte. Tijdens de lente komt alles opnieuw tot leven, zo ook mijn blog.

Waarom heb ik een hele tijd niets meer gepost. Wel ik had het druk. De ene opdracht na de andere kreeg ik in school. Akkoord, veel les heb ik niet. Velen denken dan ook dat ik niet veel te doen heb, maar niets is minder waar. Journalistiek is geen exacte wetenschap zoals wiskunde. Journalistiek leer je pas door het te doen. Daar kruipt veel tijd in, veel meer dan sommigen wel denken. Zoek maar op een week tijd een representatieve gast voor een interview van maar vier minuutjes. De gast moest dan ook nog naar school komen omdat alles op film werd vastgelegd. Simpel was het niet, maar het lukte toch vrij aardig met dank aan meneer Devroe. Daarna moest ik nog een quote uit het interview halen. Ik koos voor de volgende: “Als je met druk niet om kan gaan hoef je in een topclub niet te werken, dat is zo als trainer, manager, zelfs spelers moeten met druk om kunnen gaan. Dat is een van de grote versschillen met Roeselare, nu is er permanent druk.”
Zo’n interview dat gefilmd wordt, is erg confronterend. Alles wat je zegt en doet staat op band. Goed vind ik het dan ook nog niet, maar het was dan ook nog maar de eerste keer.

Gisteren hadden we het nog in de les actualiteitsopvolging over wat een goede journalist is. Een journalist is iemand met een kritische geest, iemand die zich vragen stelt. Een goede journalist is iemand die het antwoord geeft op vragen die anderen zich niet stellen. Een journalist is op de hoogte van de actualiteit, daarom het vak actualiteitsopvolging. Elke week een quiz met tien kernwoorden van de afgelopen week. Interessant? Ja natuurlijk, maar of het makkelijk is, dat laat ik in het midden.

Examens, iedereen wordt er wel eens mee geconfronteerd in het leven. Sommigen hebben er geen enkel probleem mee, anderen sterven bijna van de stress. Je staat ervoor en je moet erdoor als je verder wilt komen in het leven.
Wanneer je aan examens denkt, denk je normaal ook automatisch aan studeren. Daarom was het al een tijdje geleden dat ik nog iets van me liet horen.
Nu de kerstvakantie voorbij is, volgen de examens zich in snel tempo op. Onder het motto: ‘ik doe mijn best en god doet de rest’ vat ik dan ook de maand januari aan. Vandaag heb ik mijn eerste examen afgelegd, nu zijn er nog acht te gaan.

Maar examens zijn niet alles in het leven. Gelukkig zijn en een goede gezondheid hebben, dat is wat ik iedereen toewens in 2009. Wat me opviel op 1 januari was dat er geen nieuwjaarsbrieven meer voorgelezen werden. Dit vind ik een spijtige zaak. De nieuwjaarsbrief is een stukje papier waar het zwart op wit staat dat je goede voornemens hebt en dat je iedereen een voorspoedig jaar wenst. Als dit papiertje verdwijnt, wie zegt dan dat je wel echte voornemens hebt gemaakt, meen je dan wel wat je zegt of zijn het allemaal loze woorden? Daarom is mijn voornemen voor 2009 als volgt: Ik zal proberen een nieuwjaarsbrief te schrijven. Neen, niet zomaar een nieuwjaarsbrief met enkel goede wensen, maar een brief waarin ik mijn kijk op het afgelopen jaar zal geven.