Archive for the ‘Actualiteit’ Category
Essevee TV
Het was alweer een tijd stil op mijn blog, maar ik had dan ook examens. Nu die voorbij zijn en ik drie maanden vakantie heb, zal ik proberen wat meer te posten.
Na de examens is Essevee TV meteen van start gegaan. Samen met Charlotte Adams is het de bedoeling is dat er ongeveer elke 2 weken een filmpje wordt gemaakt over Zulte Waregem. Het eerste filmpje gaat over de ploegvoorstelling. Aan het tweede filmpje zijn we nog volop bezig, maar het zal over de nieuwe trainer gaan.
Eventjes geen tijd
De examens staan voor de deur, dus de blok is volop aan de gang. Ik ben nog bezig aan enkele opdrachten en studeren doe ik ook natuurlijk. Omdat ik niet veel tijd heb om iets zinnigs te posten dan maar gewoon mijn audiostukjes die ik indiende.
Binnenlandse verslaggeving: maak een nieuwsreportage voor een publiek van Radio 1. (met dank aan Alexander Haezebrouck voor de studiostem)
Radioreportage boegeroep in het veldrijden
Sportjournalistiek: Bert De Waele
Advocaat snapt het niet, ik wel!
Deze morgen op sporza.be stond het volgende te lezen: “Waarom moet die berg stront nou?” Het is een uitspraak van onze bondscoach Dick Advocaat. Hij snapt niet waarom de Belgische pers zoveel commotie maakt rond zijn nieuwe bijverdienste bij AZ. Ik snap de pers wel.
Advocaat benadrukte dat zijn nieuwe job als trainer van AZ een opportuniteit is, die zijn huidige job als bondscoach niet in gedrang brengt. Daarom heeft hij ook besloten ze te combineren. Hij probeert zich voor te doen als barmhartige Samaritaan, maar daar stel ik me toch enkele vragen bij, niet dat ik zo’n voetbalkenner ben.
Vooreerst zijn er maar weinig bondscoaches die hun baan combineren. Er zijn maar 4 andere landen die het ook doen: Andorra, Armenië, Estland en Litouwen. Grote voetballanden kun je ze niet noemen, wordt België als voetballand nu nog kleiner?
Volgens mij geeft Advocaat al meteen het verkeerde voorbeeld wanneer hij trainer van AZ ziet als een bijbaantje. (of omgekeerd natuurlijk: bondscoach zijn, ziet als een bijbaantje) Hij eist terecht dat zijn spelers stipt zijn en zich volledig inzetten voor de ploeg. Is het dan wel verstandig om als coach een tweede baan te nemen?
Volgens hemzelf niet want “Wanneer ik op zaterdag match heb van AZ kan ik zondag scouten”. Akkoord, zondag kan je dan waarschijnlijk scouten, maar worden de meeste Belgische competitiematchen niet gespeeld op zaterdag?
Ook zijn bijbaantje op zich kan voor problemen zorgen. Bij AZ spelen vier Rode Duivels, en uit het verleden weten we dat de sfeer bij de Belgische ploeg niet altijd even goed is. Hoe lang gaat het duren vooraleer een speler zich vragen stelt bij de beslissingen van Advocaat?
Afgelopen weken deed Advocaat het goed volgens mij. Hij maakte doordachte keuzes en eiste discipline van zijn spelers, jammer dat hij nu zichzelf niet dezelfde disicpline kan opleggen en op twee paarden wet.
Quick Step geeft Contador nog niet op
Alberto Contador weet nog steeds niet bij welke ploeg hij volgend jaar gaat rijden. Zijn huidig team Astana doet er alles aan om de tweevoudige tourwinnaar te houden, maar er liggen kapers op de kust. De Belgische formatie Quick Step heeft aangekondigd dat ze extra financiële inspanningen willen doen om Contador te overtuigen.
Volgens de Italiaanse sportkrant Gazetta Dello Sport wil de Belgische wielerploeg de renner een jaarloon geven van vijf miljoen euro. De Spanjaard zou een contract van vier jaar kunnen tekenen. Er zou zelfs geld zijn om Contador te voorzien van enkele trouwe helpers.
Manager Patrick Lefevere ontkent echter die hoge bedragen. Hij geeft wel toe dat de ploeg extra inspanningen wil doen. Zo zou fietsensponsor Specialized en cosponsor Innergetic een extra inspanning willen doen. Lefevere benadrukt wel dat de sponsors enkel die extra inspanningen willen doen als Contador komt.
Het is nu eerst afwachten of Astana, Contadors huidige ploeg, een ProTour-licentie krijgt. In eerste instantie weigerde de UCI de licentie te verlengen. Op 20 november valt de definitieve beslissing. Als Astana de licentie krijgt, zal de Spanjaard waarschijnlijk blijven waar hij is, zoniet heeft Quick Step de beste kaarten.
Na zuivel, vlees, groenten en fruit, nu ook energie verkrijgbaar
De crisis in de landbouw slaat hard toe. Melk, groenten, fruit en vee brengen nauwelijks nog genoeg op om te overleven. De boeren eisen maatregelen van de Europese Unie, nochtans kan de boer zelf ook iets doen om minder kosten te maken. Warmtekrachtkoppeling (WKK) in hun bedrijf kan een oplossing bieden.
Warmtekrachtkoppeling is een manier om zowel elektriciteit als warmte samen op te wekken. Hierbij wordt de warmte die in een gewone kerncentrale verloren gaat, hergebruikt voor industriële processen zoals het verwarmen van gebouwen of serres. Met een warmtekrachtinstallatie kan je ongeveer 16% energie besparen in vergelijking met een gescheiden productie van dezelfde hoeveelheid warmte en elektriciteit in een kerncentrale of ketel. Tegen 2010 wil Vlaanderen 19% van de elektriciteitslevering uit warmtekrachtkoppeling halen. Het systeem wordt dan ook aangemoedigd door certificaten.
Boeren hebben nog een extra voordeel, want een warmtekrachtinstallatie kan op biogas werken. Biogas wordt gemaakt door het vergisten van organische materialen, het bekendste organische materiaal is natuurlijk mest. Door de goede vergistingeigenschappen van mest worden ook andere organische reststromen vaak samen vergist met de mest, dit proces noemt CO-vergisting. Door CO-vergisting van mest met andere organische reststromen kan de biogasproductie en de rentabiliteit van de installatie aanzienlijk stijgen. Het biogas dient als brandstof van de warmtekrachtkoppeling. Het systeem produceert warmte, elektriciteit en CO2. De warmte die vrijkomt, kan gebruikt worden om stallen te verwarmen, maar ook bij het drogen van het restafval van de productie van biogas. Dat restafval kan daarna dienen als vervanger van kunstmest. De elektriciteit gebruikt de boer zelf, of verkoopt hij aan het elektriciteitsnet.
De tuinbouwer kan het systeem nog meer uitbuiten. Hij kan net zoals de landbouwer en veeteler de warmtekrachtkoppeling laten werken via biogas, maar de vrijgekomen CO2 gaat bij hem niet verloren. Wanneer hij de CO2 filtert, kan hij die opnieuw gebruiken in zijn serres. Doordat er extra CO2 wordt toegevoegd in de serres, groeien de plantjes sneller, want zij hebben CO2 nodig bij hun fotosynthese.
Sinds 2005 moedigt Vlaanderen zijn inwoners aan om hernieuwbare energie te gebruiken, dit gebeurt via het uitreiken van certificaten en een ecologiepremie. De certificaten worden enkel toegekend aan kwalitatieve WKK-installaties. Het systeem in Vlaanderen voor WKK is gebaseerd op het feit dat warmtekrachtkoppeling elektriciteit en warmte kan produceren met minder brandstof, dan de klassieke gescheiden opwekking van dezelfde hoeveelheid elektriciteit en warmte. Op dit moment ligt de gemiddelde marktprijs op ongeveer € 40 per certificaat. Voor de installaties die aangesloten zijn op het distributienet is er een minimumwaarde van € 27 per certificaat voorzien.
In veel gevallen blijkt het toch nog moeilijk om een winstgevende vergistinginstallatie in te planten in agrarisch gebied. Het grootste pijnpunt is de investeringskost, daarbij komt dat de Vlaamse Overheid een onbetrouwbaar imago heeft bij de sector wat betreft de financiële steun. De boer kan ook steun vragen aan het Vlaams Landbouw Investeringsfonds (VLIF), maar het is moeilijk om aan hun eisen te voldoen. Spijtig is ook dat beide systemen elkaar uitsluiten. Wie voor VLIF-steun kiest, maar die steun niet krijgt, kan geen beroep meer doen op de ecologiepremie van de Vlaamse Overheid. Een ander probleem is de afvalwetgeving, doordat die wet een te ruime definitie heeft, moeten landbouwers met een biogasinstallatie voldoen aan extra verplichtingen en kosten. Het strenge mestactieplan in Vlaanderen zorgt er dan ook nog eens voor dat er een kleine afzetruimte is voor meststoffen. Het restafval van biogas staat daardoor in rechtstreekse concurrentie met natuurlijke mest. In theorie zou dit het geval niet mogen zijn, want het restafval van biogas biedt een meerwaarde tegenover natuurlijke mest. Het restafval is makkelijker opneembaar en zal daardoor minder uitspoelen in grond-en oppervlaktewater. Het probleem is dat Vlaanderen dit momenteel nog niet erkent.
Een oplossing kan zijn dat landbouwers zich verenigen in clusters. De Vlaamse regering kan hierin een grote rol spelen, zij kunnen clustervorming stimuleren door bijvoorbeeld bij de afbakening van terreinen voor glastuinbouw, de optie van een biobrandstofinstallatie mee op te nemen.
Persvrijheid in België daalt
De persvrijheid in België is gedaald, net zoals in de rest van Europa. Dat blijkt uit een rapport van de Reporters zonder Grenzen dat dinsdag bekendgemaakt is. België staat nu op een elfde plaats wereldwijd, veel reden tot juichen is dat niet. België zou als hoofdstad van de Europese Unie een voorbeeld moeten zijn. In de wetgeving is dat ook zo: artikel 25 van de grondwet zegt: “De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd; geen borgstelling kan worden geëist van de schrijvers, uitgevers of drukkers. Wanneer de schrijver bekend is en zijn woonplaats in België heeft, kan de uitgever, de drukker of de verspreider niet worden vervolgd.” Spijtig genoeg werd dit artikel afgelopen jaar meermaals met de voeten getreden.
November 2008 het weekblad Humo moet uit de rekken. Er wordt een dwangsom opgelegd van 250 euro per Humo die nog verkocht werd. Waarom? Er is een satirische fotomontage van politiebaas Fernand Koekelberg en Sylvie Ricour gepubliceerd. Koekelberg ziet er de humor niet van in en dient klacht in en Humo moet plooien.
Enkele weken terug opnieuw hetzelfde verhaal, maar nu bij TV-Familie. Het weekblad wil een reportage over de financiële toestand van de familie Pfaff publiceren, maar voordat het boekje in de winkel ligt wordt het al verboden. De Pfaffs winnen en opnieuw ligt de drukpers stil.
Positief is wel dat er sinds 1 januari 2009 geen enkele journalist is omgekomen of opgepakt.
België, op papier een paradijs voor journalisten, maar de werkelijkheid bewijst soms het tegendeel.
No Balls, No Glory
Vorige week vroeg ik me af waarom er zoveel commotie was omtrent de nieuwe film van Lars Von Trier. De film Antichrist zou te schokkend zijn voor zestienjarigen, daarom werd er gepleit voor het label 18+. Deze avond nam ik samen met drie medestudenten de proef op de som. Ik vroeg me vooral af of al die commotie niet wat overdreven was, een film is toch maar een film.
De film is opgebouwd uit zes delen: een proloog, vier hoofdstukken en een epiloog. Na een kleine dertig seconden word je al meteen met je neus op de feiten gedrukt. Een expliciete seksscène wordt op een magistrale manier in beeld en klank gebracht. Het volgende shot is een beeld van een peuter die uit zijn kamertje ontsnapt en geïntrigeerd naar de sneeuw kijkt. De beelden pakken me direct, mooi, denk ik bij mezelf. Maar niet veel later zie je de peuter uit het raam naar beneden tuimelen. De toon is gezet en de proloog voorbij.
De proloog blijkt meteen het begin van het einde te zijn van de (enigste) twee personages. De vrouw kan niet omgaan met het verdriet, maar de man houdt zich sterk en probeert op een rationele manier de vrouw van haar verdriet te helpen. Wanneer het verdriet van de vrouw verandert in een psychotische angst neemt de film een nieuwe wending. Man en vrouw trekken het bos van Eden in, want daar ligt de sleutel tot de toekomst…
Eenmaal in het bos aangekomen draait alles rond het overwinnen van angst. De film toont dat iedereen bang is, maar toont vooral dat de natuur wreed is. Dit element speelt een belangrijke rol in de rest van de film.
Von Trier spaart zijn publiek niet, hij toont hoe angst levens kapot maakt. Alles kan en alles mag, en alles wordt getoond. Sommige beelden zijn afgrijselijk, maar intrigerend. Hoe meer de film naar zijn einde loopt, hoe harder de beelden. Wanneer de film afgelopen is blijft heel de zaal verbijsterd zitten. Iedereen speelt met dezelfde vraag: “Hoe heb ik deze absolute horror kunnen blijven bekijken?”
Een ding staat vast deze film is niet geschikt voor zestienjaringen, meer zelfs Antichrist is voor niemand geschikt.
Nadat je Antichrist gezien hebt, zal je nooit meer op dezelfde manier door een bos kunnen wandelen, noch een schaar vastnemen. Toch is het een film dat je moet gezien hebben.
