Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Koersen, ik heb het zeven jaar met veel plezier gedaan, maar een komt een tijd dat je moet kiezen, en soms sneuvelen leuke dingen dan.  Vandaag ben ik naar mijn neef Bart gaan kijken. Al vaak heb ik horen zeggen dat sporten in het bloed zit, in de genen. Bij de familie Van Nieuwenhuyse zijn het specifieke genen, namelijk wielergenen. Nadat eerst nonkel Paul acht jaar koerste, daarna mijn pa zes jaar en ik zeven jaar, is het nu de beurt aan Bart en Warre Van Nieuwenhuyse.

Bart heeft maar laat de wielermicrobe gevonden. De voorbije jaren reed hij wel af en toe met zijn koersfiets, maar het is pas sinds deze winter dat hij echte wedstrijden rijdt in bij de LRC. Zijn oudste zoon, Warre, heeft ook al meteen de wielermicrobe te pakken. Hij reed vandaag voor het eerst mee. Na zijn wedstrijd was hij erg tevreden, het was leuk en hij zou het zeker nog opnieuw doen.

Een uurtje later was het dan de beurt aan Bart. Hij moest starten op de tweede rij, maar na een snelle start draaide hij als vijfde het veld in. Hij moest twee plaatsen inleveren en reed na enkele ronden zevende. Ongeveer half wedstrijd kwam hij ten val en twee renners beenden hem bij. In de sprint kon hij geen weerwerk meer bieden en eindigde hij tiende.