Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Vorige week vroeg ik me af waarom er zoveel commotie was omtrent de nieuwe film van Lars Von Trier. De film Antichrist zou te schokkend zijn voor zestienjarigen, daarom werd er gepleit voor het label 18+. Deze avond nam ik samen met drie medestudenten de proef op de som. Ik vroeg me vooral af of al die commotie niet wat overdreven was, een film is toch maar een film.

De film is opgebouwd uit zes delen: een proloog, vier hoofdstukken en een epiloog. Na een kleine dertig seconden word je al meteen met je neus op de feiten gedrukt. Een expliciete seksscène wordt op een magistrale manier in beeld en klank gebracht. Het volgende shot is een beeld van een peuter die uit zijn kamertje ontsnapt en geïntrigeerd naar de sneeuw kijkt. De beelden pakken me direct, mooi, denk ik bij mezelf. Maar niet veel later zie je de peuter uit het raam naar beneden tuimelen. De toon is gezet en de proloog voorbij.

De proloog blijkt meteen het begin van het einde te zijn van de (enigste) twee personages. De vrouw kan niet omgaan met het verdriet, maar de man houdt zich sterk en probeert op een rationele manier de vrouw van haar verdriet te helpen. Wanneer het verdriet van de vrouw verandert in een psychotische angst neemt de film een nieuwe wending. Man en vrouw trekken het bos van Eden in, want daar ligt de sleutel tot de toekomst…
Eenmaal in het bos aangekomen draait alles rond het overwinnen van angst. De film toont dat iedereen bang is, maar  toont vooral dat de natuur wreed is. Dit element speelt een belangrijke rol in de rest van de film.

Von Trier spaart zijn publiek niet, hij toont hoe angst levens kapot maakt. Alles kan en alles mag, en alles wordt getoond. Sommige beelden zijn afgrijselijk, maar intrigerend. Hoe meer de film naar zijn einde loopt, hoe harder de beelden.  Wanneer de film afgelopen is blijft heel de zaal verbijsterd zitten. Iedereen speelt met dezelfde vraag: “Hoe heb ik deze absolute horror kunnen blijven bekijken?”
Een ding staat vast deze film is niet geschikt voor zestienjaringen, meer zelfs Antichrist is voor niemand geschikt.

Nadat je Antichrist gezien hebt, zal je nooit meer op dezelfde manier door een bos kunnen wandelen, noch een schaar vastnemen. Toch is het een film dat je moet gezien hebben.

Gisteren was een dag waar velen naar uitkeken. Er was het wereldkampioenschap wielrennen op de weg, maar ook het nationaal ponytornooi te Ardooie. Na een lang seizoen foto’s nemen van de ruiterwedstrijden stond ik vandaag voor het eerst op een ponytornooi.

Toen ik vanmorgen aankwam zagen vele gezichten bij de jeugd van Anzegem gespannen. Het was dan ook dé grote dag vandaag. De ponyclub van LRV Anzegem draait al enkele jaren mee met de nationale top als het op achtallen beginnelingen aankomt. Vorig jaar werden ze nog nationaal kampioen. Maar eerst was het de beurt aan het ‘groot’ achttal dat aantreedde in de klasse licht. Grote fouten werden er niet gemaakt en iedereen was tevreden na afloop.

achttal licht

Een uurtje later was het de beurt aan het ‘klein’ achttal dat aantrad in beginnelingen. Opnieuw reden de acht ruiters een mooie proef, en na afloop opnieuw heel wat tevreden gezichten. Nu was het vol spanning afwachten wat de jury besliste. Eerst kwam de uitslag van beginnelingen en Anzegem stond tweede. “Yes, de medaille is opnieuw binnen klonk het”. Niet veel later werd de uitslag van licht bekendgemaakt. 10de stond Anzegem, met veel gejuich werd deze uitslag niet onthaald, maar toch kwamen er al meteen enkele positieve reacties. Er was nog vooruitgang mogelijk en de ene jury had hen op de 4de plaats gezet.

achttal beginnelingen

Na de uiterst zwakke wedstrijd tegen KVK startte Zulte-Waregem vinnig aan de wedstrijd. Makiese brak na zeven minuten uit en de Moeskroense keeper haalde Makiese foutief neer. Makiese nam zelf de strafschop en Essevee kwam 1-0 voor. Na de goal verslapte de aandacht eventjes en nog geen minuut later wandelde Moeskroen door de verdediging, Bossut klemde de bal niet en 1-1 was het resultaat.Na de 1-1 sloeg de twijfel toe bij Essevee, de passes kwamen niet aan. Moeskroen zette alles op verdedigen maar kwam er een paar keer gevaarlijk uit.

Na de rust zagen we een veel sterker Zulte-Waregem. Het combineren lukte en Essevee drukte Moeskroen op eigen helft, toch was het oppassen geblazen, want Moeskroen bleef altijd op de loer liggen. Trainer Dury greep in en zette Thomas Matton, die na een lange blessure opnieuw fit was, op het veld. Matton zorgde voor rust en concentratie in het spel. Het publiek wilde goals zien en vroeg om Chevalier, maar Dury zette Sadik op het veld en zijn tacktische ingreep loonde. Matton zette voor en Sadik kopte hard binnen 2-1 en nog vijf minuten te spelen.
De spelers vierden uitgebreid, maar kwamen nog tweemaal goed weg. In de laatste minuten glipte Makiese nogmaals weg en de 3-1 was een feit. Essevee won voor de tweede keer dit seizoen en staat opnieuw in de middenmoot. Club Brugge en KAA Gent staan deze week op het programma, hopelijk trekt Zulte-Waregem de lijn van de tweede helft tegen Moeskroen gewoon door.