Essevee – KRC Genk
Voetbal, is het nu een spel, of is het veel meer dan dat? Ik heb besloten het uit te zoeken en met een abonnement van Zulte Waregem op zak trek ik naar elke thuiswedstrijd en post ik mijn bevindingen. Een voetbalkenner ben ik niet. Ik weet dat elke ploeg elf spelers op het veld staan heeft en ik weet ongeveer wat buitenspel is. Zover mijn voetbalkennis. Toch zal ik na elke thuismatch mijn bevindingen van de gespeelde match hier neerpennen. Ze zullen waarschijnlijk af en toe eens bij het haar gegrepen zijn, maar het is mijn kijk op de gespeelde match.
Zaterdag was het dan zover, de eerste thuiswedstrijd van Essevee. Het werd helemaal geen opwarmertje. De bekerwinnaar KRC Genk kwam op bezoek. Essevee nam de wedstrijd meteen in handen met een goed georganiseerd spel. De bal tikte mooi rond, Genk liep achter de feiten aan. Toch zorgde een afgeweken vrije schop voor een onverdiende 0-1 voorsprong voor Genk. Essevee was helemaal niet van zijn stuk gebracht en bleef de bal mooi rondspelen op zoek naar een gaatje, en dat gaatje kwam vrij snel. Na een hoekschop werd het 1-1 door een kopbalgoal van D’Haene.
De 1-1 zorgde meteen voor heel wat controverse, de hoekschop waaruit het doelpunt voortvloeide was onterecht volgens vele analisten. De bal ging namelijk in een voorgaande actie over de achterlijn en een doeltrap ging een logische beslissing zijn van de scheidsrechter. De scheidsrechter ging dus in de fout zou je kunnen stellen, maar volgens mijn waarnemingen ging de arbitrage al eerder in de fout, volgens mij hinderde de grensrechter Chevalier, zodat de bal net buiten ging, had de grensrechter niet in de weg gestaan, ging Chevalier die bal makkelijk binnen gehouden hebben, dus was de hoekschop de enige juiste beslissing.
Na een terechte rode kaart voor Carlos bleef Waregem druk zetten. De 2-1 viel dan ook kort na de rust, via een mooie knal van Chevalier. Na de 2-1 liet liet Essevee de teugels wat losser. KRC Genk putte moed Na een overtreding op Minne liet Breda doorspelen en in de fase die volgde onterecht een fout tegen Bossuyt. Zo werd het 2-2 via de stip. Essevee was even van slag en Koita kopte op de lat. Zulte-Waregem hernam zich maar N’For trapte op de paal. De wedstrijd bleef spannend, Vossen scoorde bijna de 2-3 maar besloot op Bossut. Gelukkig, want opnieuw ging de grensrechter in de fout, Vossen stond duidelijk buitenspel. Dat was zowat het laatste wapenfeit uit de wedstrijd.
Wat ik onthoud uit de eerste thuiswedstrijd van Essevee is het volgende: niet alleen spelers willen zich in de kijker zetten, de scheidsrechter eist ook zijn deel van de taart.