Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Je bent jong en onbezonnen, plots zie je je broer met een pony rijden. Je denkt bij jezelf dat wil en kan ik ook, en zo startte mijn ruitercarrière. Ik was een jaar of vijf en klom op de pony van mijn broer in mijn zorrokostuum. Ik was onbezonnen en kende geen schrik. Enkele jaren later sloot ik me aan bij LRV Anzegem. Ik beleefde er mooie jaren eerst mijn kleine pony Pauline en daarna met een grote pony Platina.

Maar ik was jong en onbezonnen en plots verscheen een ros met wielen in mijn gezichtsveld. Ik besloot op mijn veertiende het paardrijden vaarwel te zeggen en koos resoluut voor de fiets. Ik heb die beslissing geen moment betreurd, maar vroeg of laat wist ik dat koersen niet te combineren viel met studeren. Dus eind 2008 stopte ik met koersen. Mijn weekends kwamen opnieuw vrij en ik trok opnieuw mee naar de wedstrijden waar mijn broer reed.

Vandaag heb ik voor het eerst in vijf jaar opnieuw met een paard gereden. Het was een hele ervaring. Ik besef nu pas dat paardrijden niet zomaar op een paard kruipen is, er komt veel meer bij kijken. Eerst en vooral evenwicht, het lijkt simpel, en dat is het eigenlijk ook, maar die eerste keer is het toch opnieuw zoeken. Het lukte na een tijdje, een galopje ging ook goed. Dan maar een klein kruisje met een drafbalk ervoor.

Alles ging goed, misschien wel te goed. Ik kwam overmoedig en vroeg om de drafbalk weg te nemen. Ik ging het in galop proberen. Het paard bleef rustig, maar ik wist niet wat ik deed. Het paard sprong mooi, maar voor mij iet of wat onverwacht. Mijn evenwicht raakte ik eventjes zoek en plots zat ik niet meer in het zadel maar ergens in de nek van het paard. Gelukkig bleef het paard kalm en kon ik snel mijn plaats herinnemen in het zadel. Na dit avontuurtje vond ik het wel welletjes. Ik wist opnieuw wat paardrijden is.
In het begin is het een klein beetje doodgaan.

Zaterdag was het opnieuw zover, de tweede thuiswedstrijd van Essevee, dit keer tegen Anderlecht. Een volgelopen Regenboogstadion zag een zwakke match met veel slechte combinaties. Reuzendoder, Zulte-Waregem, kwam nooit goed in zijn spel en RSC Anderlecht was de hele wedstrijd baas.
Toch startte de wedstrijd evenwichtig, Anderlecht wilde koste wat het kost winnen en begon scherp aan de wedstrijd. Zulte-Waregem speculeerde op de counter en kwam er een paar keer gevaarlijk uit. Met een gelukje kwam Anderlecht vlak voor rust 0-1 voor, een afgeweken trap belandde in de voeten van Boussoufa en Bossut was kansloos.

Essevee startte vol goede moed aan de tweede helft, maar de afwerking liet te wensen over. Nu was het Anderlecht die op de counter speelde, gelukkig hield doelman Bossut Zulte-Waregem recht. Een kwartier voor affluiten counterde Anderlecht op een hoekschop en de zestienjarige Lukaku tikte een voorzet van Boussoufa, die buitenspel liep, binnen: 0-2. Chevalier kwam in de slotseconden nog dicht bij een eerredder, maar Proto hield zijn netten schoon. Anderlecht won met 0-2 na een zwakke wedstrijd.

Waregem vormde geen collectief en kon zijn reputatie van ‘reuzendoder’ geen eer aandoen. Niettemin speelden Bossut, Chevalier en Meert (die tegenover Wasilewski stond) een sterke wedstrijd. Bij Anderlecht deed Lukaku het goed en opmerkelijk Wasileswski deelde geen enkele elleboogstoot uit.

Voetbal, is  het nu een spel, of is het veel meer dan dat? Ik heb besloten het uit te zoeken en met een abonnement van Zulte Waregem op zak trek ik naar elke thuiswedstrijd en post ik mijn bevindingen. Een voetbalkenner ben ik niet. Ik weet dat elke ploeg elf spelers op het veld staan heeft en ik weet ongeveer wat buitenspel is. Zover mijn voetbalkennis. Toch zal ik na elke thuismatch mijn bevindingen van de gespeelde match hier neerpennen. Ze zullen waarschijnlijk af en toe eens bij het haar gegrepen zijn, maar het is mijn kijk op de gespeelde match.

Zaterdag was het dan zover, de eerste thuiswedstrijd van Essevee. Het werd helemaal geen opwarmertje. De bekerwinnaar KRC Genk kwam op bezoek. Essevee nam de wedstrijd meteen in handen met een goed georganiseerd spel. De bal tikte mooi rond, Genk liep achter de feiten aan. Toch zorgde een afgeweken vrije schop voor een onverdiende 0-1 voorsprong voor Genk. Essevee was helemaal niet van zijn stuk gebracht en bleef de bal mooi rondspelen op zoek naar een gaatje, en dat gaatje kwam vrij snel. Na een hoekschop werd het 1-1 door een kopbalgoal van D’Haene.

De 1-1 zorgde meteen voor heel wat controverse, de hoekschop waaruit het doelpunt voortvloeide was onterecht volgens vele analisten. De bal ging namelijk in een voorgaande actie over de achterlijn en een doeltrap ging een logische beslissing zijn van de scheidsrechter. De scheidsrechter ging dus in de fout zou je kunnen stellen, maar volgens mijn waarnemingen ging de arbitrage al eerder in de fout, volgens mij hinderde de grensrechter Chevalier, zodat de bal net buiten ging, had de grensrechter niet in de weg gestaan, ging Chevalier die bal makkelijk binnen gehouden hebben, dus was de hoekschop de enige juiste beslissing.

Na een terechte rode kaart voor Carlos bleef Waregem druk zetten. De 2-1 viel dan ook kort na de rust, via een mooie knal van Chevalier. Na de 2-1 liet liet Essevee de teugels wat losser. KRC Genk putte moed  Na een overtreding op Minne liet Breda doorspelen en in de fase die volgde onterecht een fout tegen Bossuyt. Zo werd het 2-2 via de stip. Essevee was even van slag en Koita kopte op de lat. Zulte-Waregem  hernam zich maar N’For trapte op de paal. De wedstrijd bleef spannend, Vossen scoorde bijna de 2-3 maar besloot op Bossut. Gelukkig, want opnieuw ging de grensrechter in de fout, Vossen stond duidelijk buitenspel. Dat was zowat het laatste wapenfeit uit de wedstrijd.

Wat ik onthoud uit de eerste thuiswedstrijd van Essevee is het volgende: niet alleen spelers willen zich in de kijker zetten, de scheidsrechter eist ook zijn deel van de taart.