Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

‘Griep slaat genadeloos toe’ stond er deze week in de krant.
Ik maak me zorgen, want zowel mijn broer, vader en moeder hebben een griepvaccin gekregen, maar ik natuurlijk niet. Het was niet omdat de dokter niet wilde, het was ik die weigerde. Daar dacht ik een goede reden voor te hebben.
Vroeger, toen ik nog koerste had ik een hele winter door een verkoudheid die ik wijtte aan mijn griepvaccinatie. Vorig jaar was het de eerste keer dat ik me kon herinneren dat ik geen vaccinatie gekregen had. Ik had een rustige winter zonder één virusje in mijn lijf.
Dit jaar weigerde ik opnieuw een vaccinatie, daar begin ik nu toch wel spijt van te krijgen. Gelukkig ben ik tot op heden nog niet ziek, maar wat ik deze week in de krant en op de radio hoorde baarde me toch zorgen. ‘Ziekenhuizen overvol’, ‘longontstekingen zijn bijna niet meer bij te houden’ of ‘griepepidemie heerst’, waren maar enkele dingen die ik las.

Ik hoop dat mijn vrees niet terecht is. Ik heb namelijk nog 2 examens maandag en donderdag. Ik zal niet plooien, en zeker niet breken. Het einde is in zicht maar de laatste ronde is meestal de lastigste weet ik uit ervaring. Hopelijk haal ik alleen (zonder virus) het einde.

Examens, iedereen wordt er wel eens mee geconfronteerd in het leven. Sommigen hebben er geen enkel probleem mee, anderen sterven bijna van de stress. Je staat ervoor en je moet erdoor als je verder wilt komen in het leven.
Wanneer je aan examens denkt, denk je normaal ook automatisch aan studeren. Daarom was het al een tijdje geleden dat ik nog iets van me liet horen.
Nu de kerstvakantie voorbij is, volgen de examens zich in snel tempo op. Onder het motto: ‘ik doe mijn best en god doet de rest’ vat ik dan ook de maand januari aan. Vandaag heb ik mijn eerste examen afgelegd, nu zijn er nog acht te gaan.

Maar examens zijn niet alles in het leven. Gelukkig zijn en een goede gezondheid hebben, dat is wat ik iedereen toewens in 2009. Wat me opviel op 1 januari was dat er geen nieuwjaarsbrieven meer voorgelezen werden. Dit vind ik een spijtige zaak. De nieuwjaarsbrief is een stukje papier waar het zwart op wit staat dat je goede voornemens hebt en dat je iedereen een voorspoedig jaar wenst. Als dit papiertje verdwijnt, wie zegt dan dat je wel echte voornemens hebt gemaakt, meen je dan wel wat je zegt of zijn het allemaal loze woorden? Daarom is mijn voornemen voor 2009 als volgt: Ik zal proberen een nieuwjaarsbrief te schrijven. Neen, niet zomaar een nieuwjaarsbrief met enkel goede wensen, maar een brief waarin ik mijn kijk op het afgelopen jaar zal geven.