Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Eindelijk zal Sven Nys gisterenavond gedacht hebben, toen hij sportman van het jaar werd. Na tweemaal tweede en eenmaal derde won hij met grote voorsprong op Stijn Devolder en Kevin Borlée.
Waarom Nys nog niet eerder won? In Wallonië kent men niets van cyclocross, je kan het daar vergelijken met duivenmelken. Hierbij komt nog eens dat de meeste Waalse sportjournalisten hard aanleunen tegen de wallinganten. Hun top vier bestond dan ook uit enkel maar Walen. Op één stond Kevin Borlée, de man die een Belgisch record liep op de Olympische Spelen en vijfde eindigde in de 4x400m. Tweede was Phillipe Gilbert, winnaar van de Omloop het Volk en Parijs Tours,een begrijpelijke keuze. Op de derde plaats stond Fellani, de toptransfer van Everton. Vierde werd Grandjean. Uiteindelijk stond Sven Nys pas op de vijfde plaats. Ik kan nog begrijpen waarom Borlée en Gilbert voor Nys komen te staan op hun lijstje. Maar hoe komen ze erbij om Grandjean voor Sven Nys te plaatsen. Sven won afgelopen jaar alle regelmatigheidcriteriums die er waren in het cyclocrossen, werd derde op het WK en negende in Olympische mountainbikerace. Wat Grandjean daar tegenover kan zetten blijft voor mij een vraagteken.

De titel eindelijk slaat niet enkel op de zucht van verlichting dat de ‘Kannibaal van Baal’ zal geslagen hebben, eindelijk slaat ook op mezelf. Eindelijk is mijn nekpijn over. Na een week van spierpijn bij de kleinste beweging kan ik opnieuw rechts en links van me kijken.
Mijn pijnlijke nek is nog steeds een restant van mijn vervlogen wielercarrière. In april van dit jaar kwam ik dom ten val in de wedstrijd in Tielt. Het regende en ik gleed onderuit in een zwakke bocht. Enkele dagen later zat ik met verkrampte nek. Vorige week was het opnieuw van dat, alleen weet ik nog steeds niet hoe het gekomen is. Het voornaamste is dat ik er nu geen last meer van heb.

Sinds ik gestopt ben met koersen, deed ik bijna niets meer van sport. Ik heb me uiteindelijk voorgenomen om opnieuw te beginnen met fietsen. Niet dat ik overweeg om opnieuw in competitie aan te treden. Ik ga gewoon af en toe eens een tochtje maken, voor de gezondheid. Met de gedachte: ‘mens sana in corpore sano’* wil ik aan de blok beginnen.

(*met dank aan grote broer voor Latijnse vertaling)