Ik, Sander Van Nieuwenhuyse

Het is crisis en dat begint iedereen te voelen. Gisteren maakte Corelio bekend dat er vijftien journalisten moesten afvloeien. Vandaag was de persgroep aan de beurt, zij gingen ook een aantal journalisten ontslaan.
Toen ik enkele maanden geleden besloot journalistiek te studeren zeiden veel mensen me dat daar geen toekomst in was. Ik kreeg meermaals te horen met een diploma journalistiek ben je niets. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat dit geen waar is.
Nu vallen er ontslagen, maar ooit, binnen zo’n drietal jaar zal de economie zich opnieuw op gang trekken. Tegen die tijd ben ik afgestudeerd. En wat zoekt een redactie van een krant, radiozender of tv-station? Een gemotiveerde, jonge, vitale, energieke kracht. Ik dus.
Zorgen maak ik me dus niet. Verre van zelfs, wat nu gebeurt is een stimulans om in de boeken te duiken, te studeren dat de stukken eraf vliegen. Zodat niemand rond mij kan kijken, dat ik aangenomen wordt en niet iemand die vandaag ontslagen is. De één zijn dood is de ander zijn brood!

Studeren zal trouwens ook nodig zijn, want vandaag heb ik mijn onofficieel examenrooster ontvangen. Ik heb examen van 5 tot 28 januari. In die periode heb ik negen examens. Vorige jaren worstelde ik me door deze periode met de gedachte: ‘Studeren is door de buizen heen kruipen’. Dit jaar wordt alles anders. Studeren is interessant, misschien wel leuk, enkele malen door de zure appel bijten en op is hij. Het is de eerste maal dat ik ‘echte’ blok heb. Ik zal dan ook het goede voorbeeld op studievlak proberen te volgen van mijn broer.

Ik heb nog een belangrijke mededeling: Klaas Allosserie, student in het eerste jaar journalistiek, is vandaag begonnen met bloggen. Je kan er alles over lezen op http://bloggen.be/klaasa/