Student Welcome
Gisteren was het naar jaarlijkse gewoonte Student Welcome in Kortrijk. Op de affiche stonden onder andere: Baltazar, A Brand en Shameboy.
Tijdens de springuren van gisteren voormiddag kwam het idee om af te spreken met de groep journalistiek om samen naar Student Welcome te gaan. We spraken af om 20u30 aan de voorkant van het station in Kortrijk.
Ik sprak af met mijn neef Dries om samen met de fiets naar Kortrijk te rijden. Dries ging al vanaf 19u30. Daardoor had ik nog wat tijd om met andere kennissen van vorig jaar een babbeltje te gaan slaan.
Om 20u15 ging ik me dan gaan posteren aan het station wachtend op mijn medestudenten. Hanne, Greogory, Lieselotte en Nicolas kwamen mooi op tijd. Na enkele smsjes, en een half uurtje te laat, kwam Janne ook opdagen. De rest van de groep liet op zich wachten. We besloten dan maar al naar het Schouwburgplein te gaan, want het werd te koud aan het station.
Tijdens de concerten hebben we niemand meer gezien van de groep. Men raakte blijkbaar niet uit de cafés. Na het laatste optreden, dat van Shameboy dat niet echt goed was, gingen we op zoek naar de groep journalistiek.
In ‘De Max’ vonden we iedereen terug, de een al in een betere staat van paraatheid dan de andere.
Daar aangekomen kreeg ik een bericht van Glen. Hij zou nog naar Kortrijk komen een pintje drinken en vroeg waar ik ergens zat.
Glen was in een erg goede bui en trakteerde meermaals. Eerlijk gezegd trakteerde hij te snel. Drie pintjes in een half uur lieten me al rare dingen doen. Rond half twee hield ik het dan toch voor bekeken. Vanmorgen voelde ik me niet super dus heb me dus vanaf nu voorgenomen om nog veel te oefenen tussen pot en pint, zodat ik er met der tijd beter tegen kan.
Toch heb ik nergens spijt van want gisteren was erg leuk. De grootste domper op de pret moest dan nog komen namelijk: Ik stond op om half zeven zodat ik goed wakker naar de les kon gaan. Eenmaal aangekomen op Hiepso bleek de les niet door te gaan. Wanneer ik dit hoorde voelde ik me nog belabberder. Ik ben dan maar meteen opnieuw naar huis vertrokken en heb in mijn bed gekropen.
Nu voel ik al opnieuw beter.
Toch blijft oefenen de boodschap!