“Optimist sees the opportunity in every problem”
Winston Churchill zei waarschijnlijk heel veel belangrijke dingen in zijn leven. Ik onthou vooral het volgende: “Never, ever, ever give up” en “The pessimist sees the problems in ever opportunity. Whereas the optimist sees the opportunity in every problem.” Beide uitspraken heb ik sinds gisteren meermaals tegen mezelf gepreveld. Alle begin is moeilijk heb ik al meermaals gehoord, maar het begin van een bachelorpaper is dat zeker. Wanneer ik eindelijk mijn onderwerp had afgebakend kon de zoektocht naar bronnen beginnen. Heel veel over mediapluralisme is er niet te vinden.
Als ik Churchill mag geloven vindt een optimist een opportuniteit in elk probleem. Dat heb ik dus ook gedaan. Mediapluralisme heeft te maken met concurrentiebeleid en na wat zoekwerk vond ik al snel dat er geen specifieke regelgeving bestaat rond mediapluralisme maar dat de EU wel instrumenten heeft om mediaconcentratie te bestrijden zoals het mededingingsrecht dat geregeld is volgens artikel 85, 86 en 90 van het Verdrag van Rome. Nu probeer ik snel tot de essentie te komen van mijn debat, namelijk welke rol speelt de EU nu precies in het vrijwaren van mediapluralisme en recht op vrije meningsuiting. Mijn literatuurstudie trekt zich stilaan op gang en al snel kon ik enkele academische uittreksels met elkaar verbinden en vergelijken (wat de bedoeling is van mijn literatuurstudie).
Nu is de vraag of er voldoende literatuur is over het debat rond mediapluralisme in de Europese Unie. Is dat niet het geval kan ik mijn academisch debat verbreden/opfleuren met de discussie over het mededingingsrecht, maar dit is voorlopig nog niet aan de orde. Met die ene quote van Winston in gedachte doe ik naarstig verder: “The pessimist sees the problems in ever opportunity. Whereas the optimist sees the opportunity in every problem.”
Bachelorpaper
Vijf maanden geleden beloofde ik hier mijn zoektocht naar een goede bachelorpaper en masterproef bij te houden en belofte maakt schuld. Hier gaan we dan:
In november dacht ik dat ik na een lange en zorgvuldige overweging tot een goed thema van bachelorpaper was gekomen. Zoals in mijn vorige post beschreven zou alles daaien rond het mediabeleid van de Europese Unie. De afgelopen 5 maanden broedde ik dan ook op een plan, of beter gezegd een richting die ik uit wilde gaan. Ik volgde de actualiteit van nabij. Ik las boeken en artikels uit wetenschappelijke tijdschriften en besprak mijn ideeën met mijn promotor en medestudenten en iedereen die ze horen wilde.
Na een lange en zware examenperiode bleven maar enkele opties meer open: doet de openbare omroep wat hij moet doen volgens Europa, is contentregulering een juiste aanpak of zou ik me wagen aan mediapluralisme? Uiteindelijk heb ik vorige week beslist om resoluut voor mediapluralisme te kiezen. Een heel bewuste keuze omdat ook de Europese Commissie besliste om hierover een nieuw initiatief op te starten. persbericht over mediapluralisme
Nu kan het zoeken naar specifieke bronnen over mediapluralisme in de Europese Unie starten…
De tijd is rijp
De laatste maanden heb ik mijn blog nog nauwelijks gebruikt. Ik wist dan ook niet waarover ik het moest hebben. Vaak heb ik op het punt gestaan om het boeltje te verwijderen, mij er niets van aan te trekken en mij alleen bezig te houden met Twitter en Facebook. Een blog leek geen nut meer te hebben, maar toch heb ik nu een oplossing gevonden.
Geen blog meer met kleine verhaaltjes, mini-irritaties, of over faits-divers die niemand interesseren, maar een blog dat mij interesseert: het media-beleid van de Europese Unie, of toch een deeltje daarvan, want daarover zal mijn masterproef gaan.
Hoezo masterproef? Na drie jaar met veel plezier Journalistiek te studeren aan Howest, ben ik een nieuwe weg ingeslagen. Tijd voor een masterdiploma. Communicatiemanagement zei mij niet zo veel, omdat ik vreesde voor een doorslag van mijn bachelor journalistiek, maar dan met veel meer details en daarom heb ik gekozen voor een schakelprogramma Politieke Wetenschappen afstudeerrichting internationale politiek of EU-studies. Daarin moet ik een voorbereiding op een masterproef maken, waar ik dan volgend jaar dieper op in zal gaan.
Na een beetje nadenken heb ik gekozen voor het thema ‘het mediabeleid van de Europese Unie’. Mijn keuze voor het mediabeleid is voor mij heel logisch: ik heb drie jaar journalistiek gestudeerd en werk in het weekend voor Focus-WTV. En dit avontuur is hier te volgen.